Arlon
Arlon

Aarlen - geschiedenis



Arlon

Aarlen is een grensstad tussen twee werelden, de Germaanse en de Latijnse. De geschiedenis is er nooit in geslaagd te beslechten of Aarlen echt tot het een of het ander behoort. Waarschijnlijk heeft het geen zin om Aarlen in een vakje te willen steken en aanvaardt men best dat de stad als en doorgangsplaats wordt beschouwd, zoals een draad die tussen twee horizonten gespannen staat.

Vanaf de stichting van de agglomeratie in de eerste eeuw, maakte de Gallo-Romeinse vicus van Orolaunum deel uit van het grondgebied van de stad van Augusta Treverorum waar het oude Keltisch volk van de Treveri woonden. Dit grondgebied maakte deel uit van het antieke Belgium, waarvan Julius Caesars schreef dat de stammen die ze samenstelden etnisch Germanen waren, terwijl zij politiek tot Gallië behoorden. Toen al had de Romeinse overheerser het moeilijk om de volkeren van de regio te klasseren, tussen Keltisch en Germaans. De Romeinse oprichting van Gallische provincies steunde min of meer op de bestaande werkelijkheid zodat de nieuwe provincie van Gallia Belgica ongeveer overeenstemde met het antiek Belgium; haarhoofdstad was de stad Rèmes (Reims) bondgenoot van de Romeinen gedurende de Gallische oorlog. Onder Diocletianus op het einde van de III° eeuw werd de provincie Gallia Belgica in twee gesplitst; Belgica Prima (met als hoofdstad Trier) en Belgica Secunda (met als hoofdstad Reims).

De Gallo-Romeinse beschaving straalt af op de eerste ontwikkelingen van het dorpje en levert het patrimonium op dat we vandaag nog kennen. De Middeleeuwen leiden tot een verandering van bestuur met de komst van de Ripuarische Franken, dit zijn Franken die aan de oevers van de Rijn wonen en over Rijnland heersen. Van dit tijdperk houden we het rijke materiaal van de zogenaamde "prinselijke" grafstenen over die ontdekt werden in het oude kerkhof van de stad. Bij de ontbinding van het rijk van Karel de Grote tussen zijn kleinzonen wordt Aarlen in 870 in het verdrag van Meersen toebedeeld aan het Frankrijk van Karel de Kale; daar zou Aarlen niet lang bij blijven en vrij snel maar het weer deel uit van het grondgebied van de Germaanse keizer.

Tussen de XI° tot de XIII° eeuw volgen de graven van Aarlen elkaar op en wordt de band met het hertogdom van Limburg geïnstitutionaliseerd. Onder de naam van graaf Hendrik III wordt het graafschap Aarlen een markizaat. Door het huwelijk van de zoon van Hendrik III, Waleran IV, met de gravin Ermesinde, wordt het lot van Aarlen verbonden met dat van Luxemburg (dat een hertogdom is geworden onder Wenceslas I van Luxemburg), in de schoot van Het Heilige Roomse Rijk (Heiliges römisches Reich deutscher Nation of , Sacrum romanum Imperium Nationis germanicæ).

In de XV° eeuw worden de rechten op Luxemburg verkocht aan Filips de Goede, hertog van Bourgondië. Vanaf dan wordt Aarlen van het ene bewind naar het andere overgedragen zoals alle naburige gebieden; Habsburgers, Angoulême-Bourbons maar ook de Franse revolutionairen en Oranje-Nassau heersen over Aarlen in het Frans, het Duits, het Spaans en het Nederlands.

Op het ogenblik dat België onafhankelijk wordt is Aarlen cultureel eerder Germaans dan Romaans wat logischerwijze haar toekomst duurzaam aan het Germaanse Luxemburg had moeten binden. Maar de grootmachten beslissen daar anders over wanneer in 1839 in het verdrag van de XXIV artikelen, Luxemburg wezenlijk op basis van taalkundig criterium in twee wordt gedeeld, en Aarlen in de Belgische pot terechtkomt. De alomtegenwoordigheid van de Germaanse cultuur duurde nog tot de tweede wereldoorlog.


Arlon

Beelden



Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen Aarlen